AI Piano Player

قاب تیره، عنوان طلایی و چیدمان شبیه سالن کنسرت به تجربه شخصیت می‌دهد، اما مرکز صحنه را از کلیدها نمی‌گیرد.

در صفحه فعلی می‌توان ورودی‌های مختلف را دید: ماوس، لمس و کلیدهای کامپیوتر.

Record، Play، Download و Clear در یک ردیف مستقل قرار گرفتند تا مسیر بعد از نواختن مشخص بماند. کاربر می‌تواند ایده‌ای را ثبت کند، همان‌جا بازبینی کند، فایل را بگیرد یا با یک اجرای تازه شروع کند.

کنترل Volume، Hall Reverb و Pedal به زبان ابزار موسیقی نزدیک نگه داشته شد. انتخاب دیگر این بود که این گزینه‌ها زیر دست کاربر باشند، اما روی کلیدها ننشینند.

برای ورودی کیبورد کامپیوتر هم راه‌حل، نمایش انتخابی برچسب‌ها بود. همه چیز نباید روی همه کلیدها نوشته می‌شد.

در صفحه فعلی، درس‌ها بر قطعات public domain تکیه دارند و کلیدهای فعال در توالی ملودی روشن می‌شوند.

عددی درباره اثر این بخش بر مهارت نوازنده، مثل سرعت یادگیری یا نرخ تکمیل درس، منتشر نشده است. ابزارهای تمرین با کمک هوش مصنوعی هم در نسخه فعلی سایت «به‌زودی» اعلام شده‌اند؛ پس درس‌ها فعلاً بر دیدن، شنیدن و تکرار حرکت کلیدها تکیه دارند.

از تصویر و صفحه فعلی می‌توان وجود پیانوی ۸۸ کلیدی، برچسب‌های کیبورد، دکمه‌های ضبط و بازپخش، دانلود، پاک‌سازی، کنترل حجم صدا، Hall Reverb و Pedal را بررسی کرد.

چیزی که نباید از روی ظاهر حدس زد، میزان موفقیت آموزشی، تعداد کاربران، کیفیت فنی زیرساخت یا نتیجه تجاری است.

ساختار نهایی برای کاربری ساخته شد که می‌خواهد بدون نصب نرم‌افزار، سریع پشت یک پیانوی آنلاین بنشیند. نواختن، ضبط و بازپخش در همان صفحه انجام می‌شود و منطق تعامل با ماوس، لمس و کیبورد در لایه فرانت‌اند با جاوااسکریپت پیاده شده است. به همین دلیل AI Piano Player بیش از آنکه سایت معرفی باشد، یک ابزار تحت وب است و در دسته طراحی و توسعه نرم‌افزار تحت وب قرار می‌گیرد. بازی مرورگری DirectionGame برای کودکان نمونه دیگری از همین جنس است که آن هم با لمس و کیبورد کنترل می‌شود.