تفریحات دریایی، برنامههای شبانه، مراکز خرید، هتلها، محدودههایی مثل میرمهنا، سفین، دامون، صدف و مرکز جزیره، و خدماتی مانند اجاره خودرو، هرکدام میتوانند صفحه و دسته مستقل داشته باشند. اما مسافر با منطق دیتابیس تصمیم نمیگیرد.
بنابراین معماری محتوا باید دو کار را همزمان انجام میداد: موضوعها را آنقدر شفاف جدا کند که کاربر گم نشود، و ارتباط میان آنها را حفظ کند تا سفر به مجموعهای از انتخابهای بریدهبریده تبدیل نشود.
- دستهبندیها باید ظرفیت اضافه شدن آیتمهای تازه را داشته باشند، بدون اینکه صفحه اصلی شلوغ شود.
- محلهها باید به تصمیمهای واقعی مثل اقامت، خرید، دسترسی و گشت شهری وصل بمانند.
- هر صفحه باید بتواند یک ابهام مشخص را کم کند، نه اینکه فقط یک نام تازه به فهرست اضافه کند.